Eerste ReLaX Skate

Eindelijk was het zover: de eerste RelaX Skate met droog asfalt! …en dat het inderdaad een relaxte tocht is die voor alle (beginnende) Skateologen goed te doen is blijkt uit de bijdrage van Hester aan de nieuwsbrief:

Strakblauwe lucht. Droog. 7 graden.

Helaas, geen weer om in bed te blijven. Zuchtend en steunend stond ik op. Vandaag zou ik met mijn over sportieve vriendje mee skaten met Skateology. Op zondag! Vijfentwintig kilometer! Welke gek bedacht zoiets?

Welke gekken dat waren, daar kwam ik snel genoeg achter. Op het eerste gezicht leken ze volkomen normaal. Op de slangetjes die uit hun rugzak naar hun mond toeliepen na dan. Zuurstofslangen?! Angst bekroop mij. Zal ik die ook nodig hebben?

Dapper besloot ik terug te krabbelen; “ehm, ik hou het toch niet vol, ik ga wel naar huis”. Maar dat werd me niet gegund. Er zou wel een route worden gereden waar een bus langs reed. Zodat als ik neer viel ik nog weggevoerd kon worden zonder dat anderen daar last van hadden, bedacht ik.

Vol goede moed zette de groep de vaart erin richting vliegveld Valkenburg. Iets boven mijn tempo, maar toch goed te doen. Bovendien bleef Lukas naast mij rijden, samen met Anneke die vooral benadrukte dat ik in mijn eigen tempo moest rijden. “De anderen wachten toch wel!”. Dat was een fijne gedachte.

De toch leidde ons langs het Valkenburgse meer, een prachtig stuk skaten. De sfeer in de groep was goed en langzamerhand begon ik me op m'n gemak te voelen. Onderweg werd rustig de tijd genomen om van de omgeving te genieten en te fotograferen. Iedereen skate in zijn eigen tempo en een enkeling kwamen we geregeld tegen als hij de verkeerde kant op skate. Die deed het parcours gewoon nog een keer.

Regelmatig werden pauzes ingelast waarbij ik er ook achterkwam waar die rare slangetjes voor waren die uit de tassen staken; voor luie mensen. Zij hoefden zo niet hun hele tas overhoop te halen voor een fles water om die vervolgens aan de mond te zetten.

Na vliegveld valkenburg zetten we koers naar Katwijk, maar niet zonder eerst uitgebreid in de lounge van een restaurant te hebben plaatsgenomen. Prinsheerlijk zaten we met onze skates tussen het bloemetjesbehang van de appeltaart en warme chocolademelk te genieten. Alles met slagroom uiteraard.

Door de duinen reden we naar de boulevard, waarna we huiswaard keerden. Helaas bood de terugweg minder natuurschoon. Rond half 6 bereikten we Leiden weer en zei de groep elkaar gedag.

Al met al viel de tocht reuze mee. Vijfentwintig kilometer skaten was tegen al mijn verwachtingen me goed afgegaan. Het skaten in een groep motiveert en is bovendien nog gezellig ook! Misschien moet ik het maar vaker gaan doen…

Hester bedankt! …en tot de volgende keer…

Kijk voor de foto's op de website.